Fluxus
Jest to termin, który pojawił się we Francji, dla tożsamości indywidualnej, artysty i dzieła. Fluxus jest to sztuka bezpośrednictwa plastyki, struktur wizualnych, co jest podstawą sztuki performance. Ważne jest zatem doświadczenie fluxusu niż happening, a wszystko opiera się na tym, że artysta wystepuje jako dzieło sztuki, procedura fluxusowa jest z ato mniej otwarta od performance. Podstawową formą fluxusu jest poezja jako związek słowa z dźwiękiem i obrazem bardziej niż literatura, jest to rozszerzone pojęcie muzyki „cage”. Postmodernistyczność fluxusu głosiła swe tezy z lat 80-tych, kiedy to forma fluxusu dopiero kształtowała się. Teren zainteresowania fluxusu to muzyka, muzyczne wykonawstwo oraz osoba artysty. Muzyka Cageowska była teorią intermediów, do czego termin się odnosił, dlatego im wzmacniał się fluxus, tym zainteresowaniem „happeningiem” malało, ponieważ był iluzjonistyczny, i przeciwny fluxusowi. Parametry jako najważniejsze w dziele we fluxusie są ogólne, ramowe i graniczne, tworzące proces wykonania, co jest istotą sztuki. Dziedzina wprowadziła realizm, ramowość kompozycji oraz przewagę wykonawstwa nad rezultatem.
Data dodania artykułu: 2011-10-18
Tagi: fluxus sztuka bezpośrednictwa fluxus procedura fluxusowa