Rembrandt
To on posłużył się w dziełach symbolicznym sposobem wypodziedzi, gdzie symbolika i tradycyjne związki ikonograficzne są w różny sposób maskowane. Rembrandt jako wielki nowator sztuki w zakresie sylbolizmu, wprowadził światło symbolizujące stan psychiczny lub zjawisko nadzmysłowe, np. jego dzieło „Danae” posiada zastępnik złotego deszczu w formie lśniącego światła, gdzie twórca cofa się, nie przedstawia cuda o tradycyjnych cechach. Był to malarz preferujący obrazy o treści mitologicznej, biblijnej, obrazy rodzajowe, realistyczne i grupowe, bądź portrety o ukrytej symbolice, gdzie religijne odczucia dawało światło, które było symbolem wyrazowym i wartościującym. Artysta głęboko trzymał się elementów ikonograficznych, świeckich i sakralnych. Rembrandt posiadał tendencje do odheroizowania legendy, udzielając swym obrazom charakteru rodzajowego, lubił realistycznie usprawiedliwiać elementy symboliczne np. w obrazie „Wieczerzy w Emmaus”, gdzie światło pokrywa się z niebem do okoła głowy Chrystusa. Twórca: „Wydarzenia, postaci, przedmioty naturalne istnieją o ile powietrze i światło mogą rozgrywać na nich swą cudowną grę.”
Data dodania artykułu: 2011-10-18
Tagi: malarz rembrandt rembrandt rembrandt van rijn